Alchemia Światła

W ten weekend we Wrocławiu pod Narodowym Forum Muzyki, na Placu Wolności odbywa się Alchemia Światła - widowisko, w którym światło, muzyka i taniec współgrają, tworząc wielki, niesamowity pokaz, stworzony przez Tauron, NFM oraz Wrocław ESK 2016.

 

Tematem jest twórczość artystyczna, z naciskiem na muzykę i szeroko pojęta różnorodność Wrocławia. A wszystko to w konwencji S-F. Byłem tam dziś (w sobotę) z żoną i oboje byliśmy pod ogromnym wrażeniem tego jednocześnie zachwycającego, wruszającego i efektownego ale też zawierającego ciekawe przesłanie przedstawienia. Gorąco polecam wszystkim, którzy mogą przyjście tam w niedzielny wieczór, tym bardziej, że wstęp jest darmowy.

 

 

Dalej opiszę pokrótce przebieg widowiska, które oglądałem.

Piękną oprawę muzyczną zapewnił Zespół Kameralny pod kierownictwem Andrzeja Korzeniowskiego.

 

 

Jako pierwsza wystąpiła Grażyna Łobaszewska, śpiewająca piosenkę "Sutra" zespołu Sistars.

 

Następnie oglądaliśmy rytmiczny, muzyczno-taneczny pokaz, współtworzony przez zespół Wataha Drums, Krakowską Szkołę WuShu oraz Grupę Atelie, której niestety nie uchwyciłem na zdjęciach. Te zespoły brały też udział w widowisku aż do jego końca.

 

 

Kolejną sceną była cudowna gra na skrzypcach Eweliny Krupy, połączona z tańcem baletowym.

 

Potem występowała Urszula Dudziak, popisując się swoimi niesamowitym umiejętnościami wokalnymi.

 

Po pierwszej części muzycznej nadszedł czas na ciekawe monologi Jerzego Sztura i Agaty Buzek.

 

 

Powracając do muzycznej części przedstawienia zaśpiewali Wrocławianie: Natalia Lubrano i L.U.C, a występ tego drugiego  przeszedł w pokaz taneczno-pirotechniczny.

 

 

 

 

 

 

 

 

Ostatnią wokalistką była Dominika Barabas, której kreację moja żona porównała do wacika. Muszę przyznać, że trafnie. :)

 

Na koniec widowiska wszyscy artyści zebrali się na scenie i pokłonili publiczności, która nagrodziła ich gromkimi brawami na stojąco. I my również. :)

Tężnia Sztuki

Ostatnio pisałem o wrocławskim Placu Wolności pod Narodowym Forum Muzyki i wspominałem co nieco o jego historii. Dzisiejsze zdjęcia również pochodzą z tego miejsca, a dokładniej z instalacji artystycznej pod nazwą "Tężnia Sztuki". Jest to drewniana konstrukcja, wypełniona eksponatami powystawowymi, zbieranymi przez autora (Robert Kuśmirowski) przez ostatnie 12 lat. Powstała ona aby promować Lublin do ESK, a teraz trafiła do Wrocławia, gdzie postoi do czerwca, by następnie wyruszyć do Berlina. Znajdują się tam przeróżne sprzęty, niektóre bardzo stare, niektóre nowsze. Niektóre rozpoznałem, a co do funkcji innych mam małą lub zerową wiedzę. Od świata zewnętrznego przedmioty te dzieli tylko metalowa krata i zamysł autora jest taki, by wszystko to korodowało pod wpływem różnych warunków atmosferycznych.

 

 

Więcej o Tężni Sztuki:

http://www.wroclaw.pl/go/wydarzenia/inne/26858-teznia-sztuki-na-pl-wolnosci

http://wroclaw.naszemiasto.pl/artykul/europejska-stolica-kultury-teznia-sztuki-na-placu-wolnosci,3720600,artgal,t,id,tm.html

https://pl.wikipedia.org/wiki/T%C4%99%C5%BCnia_Sztuki

Plac Wolności i NFM

 

Zdjęcie przedstawia wrocławski Plac Wolności, Narodowe Forum Muzyki oraz niebo nad nimi, ale chciałbym podzielić się jeszcze czymś, co odkryłem szukając nazwy placu. Na początku tego wieku został tam wybudowany skatepark, a żeby było taniej i "wandaloodpornie" wybudowano go z betonu, a nie np. ze sklejki czy tworzyw sztucznych, jak w większości takich miejsc. Jakieś pięć lat później miał tam miejsce śmiertelny wypadek, po którym skatepark zamknięto i wyburzono. Czemu tak często oszczędność jest ważniejsza od bezpieczeństwa, o którym ludzie przypominają sobie dopiero, gdy stanie się coś złego? Czy ta oszczędność warta byłą ludzkiego życia, które jest bezcenne?