Herbalife IRONMAN 70.3, czyli triathlon w Gdyni 2016.

To się nazywa szczęście! Gdy wracaliśmy z wakacji nad Bałtykiem stwierdziliśmy, że pozwiedzamy na koniec Gdynię. Traf chciał, że właśnie wtedy odbywał się wspomniany Ironman 70.3 - rodzaj triathlonu, czyli dyscypliny łączącej bieg, kolarstwo i pływanie. Niestety czas mieliśmy ograniczony, więc z bliska zobaczyliśmy tylko kolarstwo. Widzieliśmy co prawda start części pływackiej z młynu widokowego, jednak nie miałem jak ładnie tego sfotografować. Mimo wszystko cieszę się, że miałem okazję potrenować fotografię sportową. Dobrze, że kiedyś o tym poczytałem i wiedziałem - chociaż z teorii - jak się do tego zabrać.

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Widok z latarni morskiej.

 

 

Widok na Władysławowo i Mierzeję Helską z latarni w Rozewiu.

Ratusz

Widok wieczorem na rynek i ratusz we Wrocławiu od strony pierzei zachodniej, na ujęciu o długiej ekspozycji. Niebieskie maziaje na dole to efekt spowodowany przez przechadzających się sprzedawców świecących i latających zabawek do rzucania. ;)

Football Amerykański

Zdjęcia z treningu polskiej drużyny przed meczem z reprezentacją Danii na początku sierpnia tego roku. Niestety Polacy przegrali 35:37. A trenowali w Ośrodku Przygotowań Olimpijskich Cetniewo we Władysławowie.

 

 

  

  

 

Magiczna kraina, czyli powrót do Doliny Bystrzycy

Kto widział poprzedni wpis na moim blogu, ten wie, że niedawno byłem w podwrocławskim Parku Krajobrazowym Doliny Bystrzycy i że głównym tematem tej wyprawy była sesja fotograficzna, w której do zdjęć portretowych pozowała moja żona - Ania. Napisałem, że głównym tematem, bo nie odmówiłem sobie fotografowania otoczenia, ba - zrobiłem tyle zdjęć tego parku, że dziś może powstać ten wpis. :)

Już nie raz bywałem w tym miejscu i raz już powstał o nim wpis:

https://oczymaduszy.wordpress.com/2015/04/10/park-krajobrazowy-dolina-bystrzycy/

Jedno na pewno można było powiedzieć o tym miejscu w mglisty poranek - tam było naprawdę magicznie. Na początku, gdy było jeszcze ciemnawo, okolica wyglądała mrocznie, niczym z filmu grozy, szczególnie gdy w tle, za mgłą widać było ruiny pobliskiego młynu, czy martwe, pozbawione liści drzewa. Mgła była tak gęsta, że momentami mamiła wzrok i można było uznać zwykły słupek za jakieś dzikie zwierzę.

 

 

 

 

 

 

 

 

Ale gdy tylko słońce zaczęło wyglądać spomiędzy gałęzi drzew i malować dolinę Bystrzycy na różne odcienie pomarańczu, czerwieni i różu, okolica zaczęła przypominać bardziej baśniową scenerię, niż miejsce akcji powieści Lovecrafta. Dookoła rozpanoszyły się poranne promienie słoneczne, dotykając na zmianę drzewa, zroszone kwiaty i pajęczyny oraz  rzekę, a także stopniowo przeganiając mgłę. Brakowało tylko jakiejś nimfy albo leszego i na zdjęciach miałbym - wypisz, wymaluj - najprawdziwszą baśń.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Czarna suknia

Kadry z sesji w porannym, mglistym Parku Krajobrazowym Doliny Bystrzycy. Do zdjęć pozowała moja żona, Ania, w tytułowej czarnej sukni.